خورشيدگرفتگي کلي سال 2010 روز يکشنبه 11 جولاي (20 تير) نيمکره جنوبي زمين و بخشهاي جنوبي اقيانوس آرام را تاريک مي کند و در ایران قابل رویت نیست.اين خورشيدگرفتگي کلي زمان اوج آن 5 دقيقه و 20 ثانيه به طول مي انجامد از ساعت 18:15:15 به وقت گرينويچ آغاز مي شود و در ساعت 20:51:42 سايه آن به طور کامل از زمين خارج مي شود...

منطقه سايه خورشيدگرفتگي در بيشترين ميزان حدود 259 کيلومتر خواهد بود.خورشيدگرفتگي در نيمکره جنوبي و با عبور از اقيانوس آرام جنوبي  اتفاق خواهد افتاد.استوانه سايه ماه روي اقيانوس آرام جنوبي را تاريک مي کند در حالي که جزاير کوک و جزيره معروف ايستر تنها مناطق خشکي خواهند بود که به ملاقات خورشيدگرفتگي کامل مي روند.مناطقي که در آنها خورشيدگرفتگي جزئي ايجاد شده از نيمسايه ماه ديده مي شود فضاي وسيعتري از اقيانوس آرام جنوبي و بخشهايي از آمريکايي جنوبي به ويژه آرژانتين، شيلي، پرو و بوليوي را مي پوشاند.خورشيدگرفتگي بعدي که از نوع جزئي است 4 ژانويه 2011 رخ مي دهد.

خورشیدگرفتگی زمانی رخ می‌دهد كه ماه بین خورشید و زمین قرار می‌گیرد و از رسیدن نور خورشید به سطح زمین جلوگیری می‌كند. خورشیدگرفتگی كامل این فرصت را فراهم می‌آورد تا منجمان بتوانند نگین الماس خورشید را رصد و از آن عكسبرداری كنند. این پدیده زمانی رخ می‌دهد كه ماه به‌طور كامل در مقابل خورشید قرار می‌گیرد و نور خورشید از اطراف ماه به‌صورت حلقه دیده می‌شود و زمانی كه ماه كمی حركت می‌كند،نور خورشید در گوشه‌ای از این حلقه پر رنگ‌تر می‌شود كه مانند نگین الماس است.

خورشيد 400 برابر بزرگتر از ماه و 400 برابر دورتر از زمين است. بنابراين اين دو جرم آسماني (ماه و خورشيد) در پهنه آسمان به يک اندازه به نظر مي رسند و به همين علت خورشيد گرفتگي رخ مي دهد.در هر مکان معين، يک خورشيد گرفتگي کلي به طور متوسط تنها هر 360 سال يکبار اتفاق مي افتد.زمين تنها جايي در منظومه خورشيدي است که مي توان در آن پديده خورشيدگرفتگي را ديد.در سيارات ديگر انواع ديگري از خورشيدگرفتگي ديده مي شود. براي مثال مشتري مي تواند يک خورشيد گرفتگي سه گانه داشته باشد که در آن سه قمر اين سياره مي توانند به طور همزمان بر روي مشتري سايه اندازند.چيني ها براي بيان خورشيدگرفتگي از واژه «شيه» استفاده مي کنند. اين واژه به معني «خوردن» است. در چين باستان در زمان خورشيدگرفتگي مردم در يک مراسم آييني بر روي ديگ بزرگي ضربه مي زدند تا «سگ آسمان» را که خورشيد را بلعيده بود بترسانند.همچنين چيني ها اولين وقايع نگاري هاي نجومي مربوط به خورشيد گرفتگي را ايجاد کردند. اين مردم با تکه هاي استخوان هايي که به آنها «استخوان هاي پيشگو» مي گفتند در حدود 1050 قبل از ميلاد خورشيد گرفتگي را ثبت مي کردند.